Een kantoor waar praktijk en wetenschap samen groeien: de toekomst die Near & Wise voor ogen heeft

Wat voor kantoor wilt u van Near & Wise maken?

Ik vind al langer dat er iets ontbreekt aan de manier waarop octrooikantoren werken. Octrooien aanvragen, documenten beoordelen en toevertrouwde zaken goed behandelen is vanzelfsprekend belangrijk: het vormt de basis van onze praktijk. Toch vond ik dat we ons moesten afvragen of het afhandelen van dagelijkse werkzaamheden het potentieel van onze mensen wel volledig tot zijn recht laat komen.

Wanneer het druk is, blijft weinig tijd over om een nieuw terrein te bestuderen of te ontdekken welke vragen professionals in andere landen bezighouden, want er is altijd werk dat onmiddellijk moet gebeuren. Maar als we binnen die kring blijven, kunnen we beperkt raken tot het oplossen van vertrouwde problemen op vertrouwde manieren.

Ik wil dat Near & Wise een kantoor is waar iedereen zijn volgende mogelijkheid kan zien: waar mensen hun werk goed doen, de achtergrond en beginselen ervan begrijpen, nieuwe kennis opdoen en hun rol verbreden.

Wat bedoelt u precies met die ‘volgende mogelijkheid’?

Dat mensen deskundigheid opbouwen binnen hun eigen vakgebied, hun ervaringen en ideeën met collega's delen en in staat raken betere werkwijzen voor te stellen.

Dat geldt niet alleen voor octrooigemachtigden. Ook het beoordelen van techniek en recht, het coördineren van internationale zaken en het beheren van termijnen en procedures vereisen diepgang en oordeelsvermogen. Volgens mij groeit deskundigheid als we nadenken over waarom een procedure nodig is en welke veranderingen het werk nauwkeuriger en efficiënter zouden maken.

Het kantoor moet leermogelijkheden bieden en een omgeving waarin mensen nieuwe inzichten kunnen delen, zodat zij deze vragen blijven stellen. Naarmate hun ervaring groeit, hoop ik dat ook de ruimte om zelfstandig te oordelen en bij te dragen groter wordt.

Waarom vindt u wetenschappelijke activiteiten daarbij belangrijk?

Omdat jarenlange praktijkervaring de onderliggende kennis en perspectieven niet vanzelf verdiept.

In de praktijk moeten we binnen een bepaalde tijd beslissen en resultaten leveren. Vaak is het lastig om bij één vraag stil te staan en de bijbehorende theorieën en stelsels grondig te onderzoeken. Toch moeten we blijven bestuderen op welke logica de wetten en systemen die we toepassen berusten, en welke discussies nieuwe technologieën oproepen.

Octrooigemachtigden die dagelijks in de praktijk staan, kunnen zich niet uitsluitend op onderzoek richten. Dat betekent echter niet dat wetenschappelijke studie opzij kan worden geschoven. We hebben een proces nodig waarin vragen uit de praktijk tot leren leiden en het geleerde vervolgens terugkomt bij de beoordeling van zaken.

Ik denk dat juist praktijkmensen ook de wetenschappelijke kant van hun werk voortdurend moeten ontwikkelen. Zo kunnen we nagaan of vertrouwde werkwijzen nog passen bij huidige problemen en de grondslag van onze adviezen aan cliënten versterken.

Ziet u conferentiedeelname als onderdeel van dat leren?

Ja. Conferenties laten ons kennismaken met vragen die professionals uit verschillende landen nu belangrijk vinden en met kwesties waarover de meningen nog niet zijn uitgekristalliseerd.

01

Vragen stellen en bespreken

Ook een sessie als toehoorder bijwonen heeft waarde. Je hoort welke problemen een spreker opwerpt, waarop conclusies berusten en waar het publiek twijfelt. Je kunt ook vragen ontdekken die in het dagelijkse werk zelden naar voren komen.

02

Deelnemen als spreker

Als spreker verandert het leren opnieuw. Je moet niet alleen ordenen wat je weet, maar ook onderzoeken of je uitleg hiaten bevat en deze vergelijken met andere stelsels en perspectieven. Vragen uit de zaal kunnen punten aan het licht brengen die verder onderzoek verdienen.

03

Een conferentie organiseren

Een conferentie organiseren vergt eveneens wetenschappelijke reflectie: welke onderwerpen moeten nu worden besproken, welke perspectieven moeten samenkomen om het debat te verdiepen en welke vragen zijn nuttig voor praktijkmensen? Het samenstellen van een programma kan op zichzelf een manier zijn om ontwikkelingen in een vakgebied te bestuderen.

De rollen verschillen, maar iedere rol biedt kansen om kennis te verbreden en ideeën te toetsen.

Hoe krijgt die richting vorm bij Near & Wise?

Octrooigemachtigde Taeweon Lyu speelde een leidende rol bij de voorbereiding en uitvoering van het LESI YMC-evenement in Seoul. Samen een internationaal discussieplatform opzetten bood hem de gelegenheid over thema's en programma na te denken en uiteenlopende professionele perspectieven te leren kennen.

Octrooigemachtigde Jiyoung Yoon nam deel aan het AIPPI-evenement in Hamburg en zal naar verwachting op 13 november deelnemen aan een panel op de Europese LESI YMC-conferentie, met een vergelijking van farmaceutische stelsels en regelgeving in Europa en Korea.

Stelsels vergelijkend uitleggen vereist meer dan kennis van de afzonderlijke inhoud: ook de achtergrond van verschillen en hun praktische betekenis moet worden onderzocht. Een presentatie voorbereiden wordt zo een gelegenheid om het eigen vakgebied opnieuw te ordenen en grondig te bestuderen.

Ik hoop dat zulke ervaringen zich gedurende de loopbaan van onze mensen blijven opstapelen. Als we vragen en inzichten uit evenementen ook intern delen, kan dat leren eveneens collega's bereiken die er zelf niet bij waren.

Verbeteren deze activiteiten daadwerkelijk de praktische vaardigheden?

Ja, al neemt iemands vakbekwaamheid niet vanzelf toe door een evenement bij te wonen. Het gaat erom wat we voorbereiden, welke vragen we doordenken en wat we na terugkomst opnieuw onderzoeken.

Stelsels en zaken uit andere landen laten ons bijvoorbeeld nadenken over aannames die we vanzelfsprekend zijn gaan vinden. Bij dezelfde technologie kunnen andere kwesties vooropstaan, en zelfs schijnbaar vergelijkbare stelsels kunnen in de toepassing verschillen.

Wie die verschillen begrijpt, kan bij de beoordeling van de situatie van een cliënt meer aspecten meewegen. Dat helpt om nieuwe kwesties te herkennen, een bestaand advies aan te vullen of aanvullende vragen aan de cliënt nauwkeuriger te formuleren.

Daar raken wetenschappelijke studie en praktijk elkaar, denk ik. Het is niet genoeg om veel te weten: we moeten het geleerde gebruiken om echte problemen beter te begrijpen en afwegingen te maken. Pas als dat proces zich opstapelt, hebben ook cliënten er baat bij.

Welke vormen van leren worden belangrijker nu AI zich ontwikkelt?

Bestaande kennis vinden en ordenen wordt steeds eenvoudiger. Die verandering moeten we actief omarmen. Tegelijk vind ik het steeds belangrijker om te beoordelen of een uitleg deugt en kan worden toegepast op de zaak die we behandelen.

Dat oordeel vereist een fundament: de bedoeling van wetten en instellingen begrijpen, de technologie nauwkeurig doorgronden en weten hoever relevante discussies zijn gevorderd.

Wetenschappelijke studie en discussie zie ik als een manier om dat fundament voortdurend te versterken. Je eigen gedachten uitleggen en vragen van anderen beantwoorden maakt duidelijker wat je weet en wat je nog moet uitzoeken.

We moeten nieuwe hulpmiddelen goed gebruiken en tegelijkertijd zelf de grondslagen van onze oordelen kunnen uitleggen. Daarom hebben we een cultuur nodig waarin leren nooit helemaal wordt losgelaten, juist wanneer het druk is.

Wat moet het kantoor doen om die cultuur te creëren?

Studie en nieuwe uitdagingen zijn moeilijk vol te houden als zij alleen afhankelijk zijn van iemands persoonlijke enthousiasme.

Een presentatie voorbereiden kost tijd en voor een nieuw onderwerp moet het werk soms anders worden gepland. Er zijn ook collega's nodig om samen zaken te onderzoeken. Als het kantoor zegt dat deze activiteiten belangrijk zijn, moet het ook de omstandigheden scheppen waarin ze mogelijk zijn.

Niet iedereen hoeft hetzelfde te doen. Sommigen kunnen presenteren of discussiëren; anderen kunnen interessante sessies bijwonen, hun bevindingen ordenen en delen. Terugkerende werkproblemen herkennen en betere methoden onderzoeken is eveneens een betekenisvolle vorm van leren.

Ik wil een werkwijze creëren waarin ieder passend bij zijn rol leert, de resultaten deelt en ze toepast in de praktijk. Als het geleerde zich binnen het kantoor ophoopt, kunnen persoonlijke ontwikkeling en organisatorisch vermogen samen groeien.

Wat zal een Near & Wise dat zo groeit voor cliënten betekenen?

Ik hoop dat het een kantoor wordt waarmee cliënten samen complexe problemen kunnen bespreken.

Uitgaande van een nauwkeurige behandeling van zaken moeten we de technologie en onderneming van cliënten begrijpen en de nodige afwegingen samen maken. Is een internationaal perspectief nodig, dan moeten we ook de context bekijken; ontstaat een nieuwe kwestie, dan moeten we die voldoende bestuderen om een oordeel te geven.

Als we problemen uit de praktijk blijven bestuderen en het geleerde weer in ons werk toepassen, zal ons advies diepgaander worden. Ik wil dat het leren van onze mensen uiteindelijk ten goede komt aan onze cliënten.

Wat zou u in de toekomst het liefst bij Near & Wise zien?

Dat mensen die hier werken kunnen uitkijken naar hun volgende stap in ontwikkeling.

Ik hoop dat zij, naarmate hun ervaring groeit, geleidelijk voor zich zien welke deskundigheid ze zullen ontwikkelen en welk werk ze zelfstandig kunnen leiden. En dat zij later, terugkijkend, ervaren dat samen hier werken hun mogelijkheden heeft vergroot.

Near & Wise is nog in ontwikkeling. Er moet nog veel worden opgebouwd en veel zal in de praktijk moeten worden aangepast. Daarbij hoop ik ook dat onze mensen richtingen voorstellen waaraan ik niet had gedacht en het voortouw nemen bij nieuw werk.

Een kantoor waar ervaringen en studie van de een bijdragen aan de groei van collega's, en waar de zo opgebouwde vaardigheden cliënten beter helpen: zo wil ik Near & Wise vormgeven.